Mijn goede intenties betekenden bijna het einde van mijn relatie
In het prille begin van mijn relatie, hadden mijn vriend en ik weleens onenigheid. Wie niet hè? Het ging vaak als volgt:
Ik: “Vanavond ga ik mijn best doen om op tijd thuis te zijn, ik sluit op tijd af dan ben ik er om 17.00u.”
Hij: “Mooi, goed idee.”
De dag vorderde, het duurde allemaal iets langer dan ik dacht, ik sloot iets later af dan gepland en was om 17.15u thuis. In mijn ogen was de missie geslaagd, want ik had eerder afgesloten dan normaal en was nog steeds veel vroeger thuis dan gebruikelijk.
Mijn vriend: “Je zou toch om 17.00u thuis zijn? Je bent laat…”
Ik: “….?!?! Ik ben toch op tijd thuis zoals ik had gezegd?”
En zo ging het vaker. Het lijken onschuldige onenigheden en in wezen zijn het dat ook. Toch kwam ik er al snel achter dat er meer onder zat en dat had te maken met vertrouwen.
Je bent in het begin van een relatie (ook zakenrelaties) aan het aftasten of je elkaar kunt vertrouwen en daarbij letten mensen op verschillende dingen. Door dit verschil bij elkaar te begrijpen kunnen mijn vriend en ik nu om dit soort situaties lachen en zijn we 10 jaar later nog steeds samen. Als we dit besef niet hadden gehad, was het misschien wel heel anders afgelopen.
Het zit zo:
Om de afweging ‘vertrouwen of niet’ te maken, let je brein op een aantal dingen:
kan ik een beloning verwachten?
hoe (on)zeker is deze beloning?
hoe geloofwaardig is de persoon die ik tegenover mij heb?
In het voorbeeld hierboven gaat het over geloofwaardigheid. Doet iemand wat hij belooft, is wat hij zegt in lijn met zijn gedrag, kan ik mij inleven in de intenties en doelstellingen van de ander?
Om geloofwaardigheid te bepalen moeten we dus twee dingen te achterhalen; wat zijn iemands intenties en welke resultaten laat iemand zien? Beide dingen zijn daarbij belangrijk, toch heb ik gemerkt dat voor de ene persoon het resultaat zwaarder weegt en voor de ander de intentie. En dat is precies waar het tussen mijn vriend en mij mis ging. Ik had de intentie om vroeg af te sluiten en om 17.00u thuis te zijn. Hoewel ik niet precies om 17.00u thuis was, had ik mij wel aan mijn intentie gehouden; vroeg afsluiten. In mijn ogen was ik dus succesvol.
Mijn vriend daarentegen is iemand die voor vertrouwen met name de focus legt op het resultaat. Hij is iemand die zegt: leuk die intentie van jou, maar het resultaat is niet behaald. En daar ging het bijna mis tussen ons. Ik voelde mij aangevallen terwijl ik mij in mijn ogen aan mijn woord had gehouden. Hij was teleurgesteld in mij, omdat ik mij niet aan de afspraak hield. Deukje in het vertrouwen.
Ook binnen organisaties zorgt dit voor wrijving
Dit verschil komt vaker voor dan je denkt en zorgt ook binnen organisaties dagelijks voor miscommunicaties en wrijving. Een aantal voorbeelden:
- Een leidinggevende die vertrouwt op basis van resultaat, wil graag regelmatig terugkoppeling van zijn medewerkers op basis van feiten en cijfers: wat is de verwachte opleverdatum, hoe is de voortgang, blijven we binnen budget? Wanneer de medewerker vertrouwt op basis van intentie, gaat dit mis. De medewerker koppelt terug dat we nog steeds op koers zitten en dat het afgesproken doel gehaald gaat worden (het proces, de grote lijnen). De leidinggevende verliest op deze manier vertrouwen, omdat het resultaat niet zichtbaar is en voor hem is intentie alleen niet genoeg.
- Tijdens een groot verandertraject is een projectmanager aangesteld die vertrouwt op basis van intentie. Bij het presenteren van zijn projectplan ligt de focus op het hogere doel: de intentie is om het werk makkelijker en leuker de maken voor de medewerkers. De medewerkers die vertrouwen op basis van resultaat, willen graag meer concrete handvatten: wat moet dit project dan precies opleveren, voor wie gaat dit gelden, hoe lang gaat dit duren en kan de projectmanager laten zien dat dit op andere plekken ook gewerkt heeft? De projectmanager geeft antwoord in algemeenheden en doet beloftes over intenties. De medewerkers verliezen vertrouwen en gaan in de weerstand.
- Een R&D medewerker die vertrouwt op basis van resultaat raakt steeds meer zelfvertrouwen kwijt. Hij blijft maar experimenten en proeven doen die niet het gewenste resultaat hebben. Als hij zou focussen op intentie, dan zou hij inzien dat het proces van experimenten hem juist heel goed afgaat. Hij raakt alleen energie en zelfvertrouwen kwijt omdat voor hem resultaat voorop staat en dat kan hij voor zichzelf niet waarmaken.
Wanneer je je beseft dat de ene persoon meer de focus legt op resultaat, terwijl de ander graag de intentie wil weten, kun je daar in je communicatie rekening mee houden. Je organisatie bestaat uit een mix van mensen, met verschillende voorkeuren. En aan het eind van de rit zijn zowel de intentie als het resultaat natuurlijk belangrijk, dus zorg dat je beide communiceert.
In mijn relatie zorg ik nu dat ik duidelijker ben over het resultaat en dat ik mij daaraan probeer te houden. En wanneer mijn vriend merkt dat ik een intentie belofte heb gedaan, maar het resultaat niet was wat hij verwachtte, maken we daar een grapje over:
‘De intentie was goed hè?’
‘Jazeker, het resultaat alleen wat minder’. (hij zegt het iets minder genuanceerd)